2006/Feb/08

ปากกา ดินสอ (Pen Pencil)

ปากกา...คืออุปกรรับใ้ช้ในการเขียนชนิดนึง

ดินสอ...ก็อุปกรรับใช้ในการเขียนชนิดนึงเหมือนกัน

อ้าว...แล้วเอามาพูดทำไม??

ผมเจอคำถามยิงมาเป็นชุดเมื่อผมใช้ดินสอเขียนบทเรียน รายงาน ทำข้อสอบ และอื่นๆอีกมากมาย...

เรี่มแรกที่ผมเขียนหนังสือเป็น ผมเรี่มจับดินสอก่อน ผมมีความรู้สึกว่า ดินสอมีความนุ่ม ลื่น น่าเขียนอย่างประหลาด แต่พอมาถึงระยะเวลาใดนึงคุณครูก็จะให้เราหันไปใช้ปากกา ในวินาทีแรกที่ผมเรี่มกรีดปากกาลงบนแผ่นกระดานขาวสะอาดแผ่นนึง หมึกจากปลายปากกาชึมหยดลงแผ่นกระดาดแผ่นนั้น แถมเลอะมือผมด้วย เวลาเขียนด้วยปากกา ไม่อยากบอกเลยว่าน่ารำคาญ ไม่คล่องเลย...ผมเลยหันมาเขียนดินสอแทน

ดินสอที่ผมใช้เขียนอยู่ทุกวันนี้เป็นดินสอของ Pentel ขนาด 0.5 mm ส่วนใส้ดินสอก็ Ain Pentel ขนาด 3B. ผมใช้ดินสอเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันไม่ว่าจะเป็นเขียนรายงานแบบเร่งด่วน จดโน๊ต ทำข้อสอบ แจกลายเช็นต์ (?) เพื่อนผมสงสัยว่าทำไมอาจารย์ ยอมให้ผมเขียนดินสอทั้งที่โตเป็นควายขนาดนี้แล้ว

คุณต้น...คุณ มาริณ (หนึ่งในชื่อผม) ทำไมพอต้นเขียนดินสอแล้วอาจารย์ลบคะแนนต้นอ่ะ

ผม...หา...คุณต้นว่าอะไรนะ

คุณต้น...ก็ ต้นเห็นว่าคุณเขียนดินสอ ต้นก็เขียนตาม แต่ทำไมต้นโดนหักคะแนนแต่คุณไม่โดนล่ะ

ผม...ไหน...เอามาดูสิ

ผมดูบทสอบที่คุณต้นเอามาให้ดู...จริงด้วย อาจารย์หักคะแนนต้นแุถมเขียนตัวเบ้อเร้อว่าห้ามเขียนดินสอ...แปลกเนอะ แล้วทำไมผมไม่โดนอ่ะ

อาจเป็นเพราะลายมือผมสวย(?)อาจารย์ท่านเลยยอมใ้ห้ แถมตั้งแต่เปีดเทอมมามีแต่ผมคนเดียวที่ใช้ดินสอเขียน

อีกเหตุผลนึงที่ผมชอบดินสอนั้นก็เพราะผมชอบวาดรูป ดินสอที่ผมใช้วาดรูปก็มีหลายขนาดไม่ว่าจะเป็น 2B, 3B, 4B, HB และ หัวขนาด 0.3mm, 0.5mm, 0.7mm, 0.9mm ผมชอบดินสอจริงๆ

ดินสอ...เขียนผิดแล้วลบได้

ดินสอ...เตีมแค่ใส้ เขียนไม่มีวันเื่บื่อ

ดินสอ...ตกแล้วเขียนต่อก็ได้

ปากกา...เขียนผิดแล้วลบไม่ได้ แม้ลบได้ก็ไม่สวยงาม

ปากกา...เขียนครั้งเดียว หมดแล้วทิ้งเลย แม้เปลี่ยนใ้ส้ได้ก็ตาม

ปากกา...ตกแล้วลูกลื่นแตก เขียนต่อก็ไม่ได้ั

แม้ราคาดินสอจะแพงกว่าปากกา (ที่ลาวนะ) แต่ผมก็ชอบดินสอจริงๆ

2006/Feb/07

อดีต ปัจจุบัน (Past Present)

ในอดีตการ (พูดชะเว่อร์) ผมได้ตัดสินใจอันเด็ดเดี่ยวเหี่ยวแห้งดวงนี้เปีดคอมพิวเตอร์ ต่ออินเตอร์เน็ต สมัครเป็นสมาชิกของ EXTEEN เพื่อที่จะระบายความรู้สู่สายตาประชาชี บลอคที่ผมเขียนนั้นเป็นบลอคเกี่ยวกับเรื่องคอมพิวเตอร์ ความปลอดภัยของระบบคอมพิวเตอร์ ไปๆมาๆมันชักจะออกนอกกรอบนอกกรงไปเสียแล้ว เพราะฉะนั้น...

ในปัจจบันการ (มีรึ??) ผมจึงได้ตัดสินกายกับสินใจใช้เรี่ยวแรงที่มีปั่นบลอคอีกบลอคที่เป็น Side Story ของผมเอง อาจเป็นเรื่องไร้สาระหาเนื้อความไม่ได้ แต่ผมอยากแยกจากบลอคนั้นเพื่อที่จะเขียนเรื่องไร้สาระเหล่านี้อย่างไม่รบกวนความตั้งใจแรกที่จะให้บลอคนั้นเป็น

บลอคนี้จะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับผมเอง อาจจะเป็นไดอารี่ อาจจะออกลาวๆในบางคำพูด อาจจะพูดไม่รู้เรื่อง แต่ผมก็จะเขียนเพื่อทดแทนส่วนที่ไม่ได้เขียนที่ Space เป็นเวลานานมาสามชั่วคน

แม้ไม่มีคนอ่าน ผมก็จะเก็บไว้อ่านเองเมื่อมีความคิดถึงใน อดีต และ ปัจจุบัน

ฝากอีกหนึ่งบลอค Hack Them If You Can